ಜೀವಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭಾತಮಂಗಲದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡಿದವರು ಋಷಿಗಳು. ಅವರ ಆ ಗೀತೆ ವೇದವಾಗಿ ಧ್ವನಿಸಿತು; ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿ, ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪ್ರಬಂಧವಾಗಿ ಅನುರಣಿಸಿತು, ಅವು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಔನ್ನತ್ಯದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸಿದವು. ಆ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗೋವು ಬಹುಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಅದೇನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರಿದಾಗಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿದಾಗಿ ಈ ಕೃತಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.